Notitie van de auteur
Kort gezegd
The Unread begon bij een klein, hardnekkig onbehagen: dat de moeilijkste situatie om aan te ontsnappen niet een kapot systeem is, maar een systeem dat werkt, wordt vertrouwd, en over bijna alles gelijk heeft.
Ik ben niet begonnen met het idee om over kunstmatige intelligentie te schrijven. Ik wilde schrijven over de ervaring van tegengesproken worden door iets dat nooit moe wordt, zich nooit geneert, en meestal gelijk heeft.
De meesten van ons kennen een vorm daarvan — bij een werkgever, een bank, een ziekenhuissysteem. U bent zeker, het register niet, en het gesprek eindigt beleefd.
De roman werkt alleen als Sable werkelijk nuttig is. Een systeem dat niemand mag, kan worden bestreden. Een systeem waar iedereen op vertrouwt, niet, en dat is de moeilijkere en eerlijkere situatie.
Het was belangrijk dat de mensen die het in het boek verdedigen, geen dwazen zijn. Ze hebben goede argumenten. Dat is precies het punt.
Omdat geheugen het laatste bewijs is dat iemand privé bezit. Al het andere over een leven zit in het systeem van iemand anders. Als uw herinnering haar bevestiging verliest, verliest u de herinnering niet — u verliest het recht om haar te gebruiken.
Omdat ik wilde dat de ideeën iemand iets kostten. Essays kunnen een probleem benoemen; een thriller laat iemand er onder druk in leven, wat een strengere toets is of het probleem echt is.
Nee. Ze beschrijft het uitgangspunt en de gedachte erachter, niet de plot.
Nee. Ashton Thomas is een romanschrijver die commerciële fictie schrijft over technologie, macht, geheugen, waarheid en menselijke keuzes.
The Unread verschijnt in eerste instantie in het Engels. Vertaalde edities zijn tot nu toe niet aangekondigd.
Lezersregister